Laat jullie niets wijs maken.

In "Het Laatste Nieuws" van 3 april 2013 vonden we een artikel van ruim een halve bladzijde over een nieuwe trend: "lui tuinieren", wat dat dan ook moge zijn. De ondertitel luidde: "Spitten geeft je enkel rugpijn en geen betere tuin". En verder nog een vijftal statements die we een voor een zullen behandelen. De Jonnies en de Mariette van dienst waren: Wim Lybaert, Bartels' Van Riet en Laurence Machiels.
Dat je in de siertuin, in een border of sierstruikenmassief beter met bodembedekkers werkt of met bodemstrooisel zoals boomschors of cacaopellen in de plaats van de bodem te bewerken is een open deur in trappen, dit doen we met z'n allen al meer dan veertig jaar.

Volgens Laurence Machiels leidt bemesten in de groentetuin tot smaakverlies. Heeft Laurenceke al eens gehoord van organische meststoffen? Als je jaar na jaar vruchten teelt op een perceel en je bemest niet dan zal de bodem uitgeput raken, zoals mijn moeder zei: een stoof (kachel) waar geen kolen op gaan geeft geen warmte. Zonder eten, in dit geval meststoffen, groeit er niets. Alles en iedereen moet gevoed worden. De aarde is als een voorraadkast, de planten voeden er zich dag na dag. Het is de zorg van de goede tuinier om er voor te zorgen dat de voorraadkast niet leeg geraakt.
Er zijn natuurlijk ook mensen die denken dat alles van zelf groeit.

Verder beweert men dat onze gazons "overbekalkt" zijn en dat het goed is om met je blote voeten op het mos te lopen. Waar je loopt en hoe, maakt mij niets uit en als je liever mos hebt dan gras dan is dat voor mij ook O!K. maar weet dat het mos uw gras volledig zal verdringen en dat een grasmat sowieso toch al elk jaar verzuurt.

Ook beweert men: Fruitbomen hoef je elk jaar niet te snoeien. Wie niet jaarlijks zijn fruitbomen bijsnoeit zal vervallen in beurtjaren, d.w.z. Het ene jaar veel fruit en het volgende weinig of niets.

En dan nog: Niet spitten in de groentetuin: sommigen zweren daar inderdaad bij, maar spitten is wel gerieflijk om de onkruidgroei te vertragen en ook te verminderen. Daarenboven is de grond frezen voor de teelt van schorzeneren, wortelen, witloofwortels en aardappelen absoluut onvoldoende.

Voor mij doet iedereen wat hij wil maar het levensmotto "liever lui dan moe" is niet aan mij besteed.

medium_DSCN1109.JPG
De tuin op winterbedden gelegd wil zeggen dat de grond in de lente beter opwarmt, beter opdroogt, beter uitgevroren is en daardoor kruimeliger is en minder onkruidgroei geeft.

Reacties

Niet spitten?

Ik begrijp al dat "niet spitten" gedoe eerlijke gezegd niet zo goed. Om te beginnen zijn heel veel van onze groenten veredelde varianten van wilde éénjarige soorten. Eenjarigen groeien doorgaans graag in omgewoelde grond. Spitten lijkt daarvoor geen slecht plan.
Ik experimenteer graag in mijn moestuin, waarbij ik een perceeltje reserveer voor het uitproberen van "nieuwerwetse" tuiniermethoden. zoals planten in een met karton bedekt zaadbed, etc.
Maar tot op heden heb ik nog steeds de beste resultaten met traditionele winterbedden, organisch bemest, snijrogge als groenbemester erop tijdens de winter, onderspitten in 't voorjaar.
Uiteraard moet men gezond verstand toepassen: niet gaan spitten in verzopen bodem, bemesting afstemmen op de geplande teelt, etc.
Mijn grootvader paste de meeste van die zaken al toe (minus mulching, denk ik), en ik vind het fijn dat mijn moestuin-praktijk deel kan uitmaken van die traditie. Een traditie die gerust mag evolueren onder invloed van wetenschappelijke inzichten. Maar veel van wat ik op het internet lees, lijkt overgeschreven van dezelfde halve waarheden, die misschien wel logisch klinken, maar daarom niet op het veld bewezen zijn. De theorie van de bacteriële verstoring door omspitten is daarvan een goed voorbeeld. Natuurlijk zal het mengen van de bovenste 30-40 cm van de teeltlaag een invloed hebben op de (micro)biologische activiteit, maar hebben de niet-spitten-goeroes empirisch vastgesteld in welke mate dit effect optreedt, en hoe lang of kort het duurt vooraleer de "verstoring" hersteld is?
Tegenover al die onbewezen waarheden zet ik graag de traditie, gevormd door de ervaring van generaties moestuiniers, met scha en schande geleerd. In dat opzicht vind ik in Bruno's Tuinagenda een schatkamer aan praktische tips en raadgevingen. Waarvoor dank.

Bart.